Jachtserwis.pl - Portal Żeglarski - Strona główna
Strona główna

Artykuły

Joanna Pajkowska zakończyła samotny rejs dookoła świata!

pajkowska powrot

Joanna Pajkowska zakończyła swój samotny rejs non stop dookoła świata wokół Trzech Wielkich Przylądków. Tym samym została czwartym polskim żeglarzem, który dokonał tej sztuki.Kapitan Pajkowska wypłynęła z Plymouth Mayflower Marina 23 września 2018 roku, a w niedzielę 28 kwietnia po 216 dniach ponownie zawinęła do tego samego portu.

Asia po zawinięciu do Plymouth Mayflower Marina oznajmiła,że jest bardzo szczęśliwa, że się udało. Nie wiem co teraz zrobię, moje plany nie są sprecyzowane. Pewnie trochę odpocznę. Trzeba chyba zadbać o różnorodność i zrobić coś innego, lubię góry, las, nie można tylko patrzeć na niebieskie!

W latach 2008-2009 Joanna Pajkowska opłynęła już samotnie świat dookoła, ale inną trasą, z Panamy na zachód i do Panamy, w 198 dni. Wówczas płynęła 8,5-metrową łódką "MantraASIA". Rejs był zaplanowany jako non stop, jednak silny sztorm koło Przylądka Dobrej Nadziei zmusił żeglarkę do szukania schronienia w Port Elizabeth. Tym razem Kapitan Pajkowska podjęła próbę na jachcie „Fanfan”.

Więcej…

Rejsy

Wyprawa – kierunek Rosyjska Arktyka 2019

Na jachcie Lady Dana 44 wyruszy z Gdańska wyprawa żeglarska w Rosyjską Arktykę - do brzegów Ziemi Franciszka Józefa i Nowej Ziemi.

DSC 3303  fot.ladydana44.pl

Dwóch niezwykle doświadczonych kapitanów rejsów polarnych: Ryszard Wojnowski, który jako pierwszy Polak poprowadził w latach 2013-2014 rejsy przez Przejście Północno-Wschodnie jak i Północno-Zachodnie, oraz Maciej Sodkiewicz,  organizator i kapitanem wyprawy, która w 2015 roku pobiła rekord świata w żegludze na północ, połączyło w tym roku siły, by jak najskuteczniej eksplorować trudno dostępne rejony Rosyjskiej Arktyki. Między 26 maja a 15 października na zmianę będą prowadzić etapowy rejs na trasie Gdańsk – Sankt Petersburg – Archangielsk – Nowa Ziemia – Ziemia Franciszka Józefa – Archangielsk – Sankt Petersburg – Gdańsk, tak by zmaksymalizować szansę na dotarcie do najbardziej odległych zakątków Ziemi Franciszka Józefa – położonego najdalej na północ archipelagu Eurazji.

Więcej…
images/ban1pp.png

Porady main

Jaka kotwica jest najlepsza

Kotwica – niezbędne wyposażenie jachtu zapewniające komfort i bezpieczeństwo załogi i sprzętu . Jej walory docenimy podczas: złej pogody, cumowania na dziko lub w portach nie wyposażonych w muring bądź boje cumowniczą. Każdy żeglarz zastanawia się jaki rodzaj kotwicy będzie najlepszy wszak wszystko zależy od akwenu i jachtu ora osobistych upodobań . W 2004 roku Tim Bartlett przeprowadził swego rodzaju badanie  funkcjonalności kotwic którego wynik opublikował w miesięczniku „Sailing Today”. Test przeprowadzono na CLAW konstrukcji Bruce’a, CQR, DANFORTH, DELTA. Badania przeprowadzono w miejscach, gdzie występowały cztery typy dna : żwirowe, gliniaste, piaszczyste, błotniste. Jednostką testująca była 22 stopowa szalupa z zamontowanym siłownikiem pozwalającym na odczyt sił działających na łańcuch kotwiczny. Pozostałe parametry do testu : 14 m łańcucha, 2,8 m głębokość próby. Sprawdzeniu podlegała szybkość kotwienia w stosunku do pozycji na lądzie przy znoszącym dryfie i przeciwnym wietrze.

CLAWclaw

Kotwica 15 kg dłuższe ramię 625 mm, krótsze – 385 mm, rozpiętość pazura 420 mm

Dość toporna lecz bez elementów ruchomych, co jest zaletą ponieważ zmniejsza się zagrożenie wynikające z możliwości zakleszczenia palców na ruchomych elementach.

Dostępne wielkości: 1 ; 2 ; 5 ; 7,5 ; 15 ; 20 ; 30 ; 50 ; 80 kg

TEST

Podłoże żwirowe:
Na dnie żwirowatym był problem z zaczepieniem i wbiciem w dno. Kotwica wlokła się, dając opór w wielkości około 20-40 kg na łańcuch, czasem tylko opór wzrastał do prawie 50 kg . Uzyskano maksymalny opór w wysokości 59 kg .

Podłoże gliniaste:
Pomimo wielokrotnych prób uzyskania wbicia w podłoże, nie udało się uzyskać pełnego zakotwiczenia. Uzyskano jedynie uchwyt kotwiczny w wysokości około 100 kg, lecz dryfująca łódź wyciągała kotwicę z podłoża. Zarejestrowano maksymalne obciążenie zaczepienia się kotwicy o dno w wysokości 190 kg.

piasek:
Na dnie piaszczystym kotwica dość szybko zagłębiła się naprężając łańcuch kotwiczny z siłą 100-200 kg . Gdy jednak obciążenie na siłowniku wzrosło ponad 200 kg, kotwica „puściła” by po kilku sekundach ponownie zagłębić się w dnie.

błoto:
Równo wchodziła w dno, miękko naprężając łańcuch. Na siłowniku wartość odczytanego oporu kotwicy powoli rosła, po osiągnięciu wartości 300 kg stabilnie utrzymywała jednostkę w miejscu.

CQRcqr

Waga 16 kg , ramię – 981 mm , rozpiętość pługa – 328 mm , wzniesienie ramienia nad pługiem 510 mm. Przy obsłudze kotwicy należy unikać trzymania w okolicy zawiasu pomiędzy pługiem a ramieniem .

Dostępne wielkości : 7 ; 9 ; 11 ; 16 ; 20 ; 27 ; 34 kg

Do 1930 roku skuteczność kotwicy oceniano biorąc pod uwagę jedynie jej wagę. W 1933 kotwica pługowa Sir Geoffrey’a Taylora zmieniła te zasady.

TEST

Podłoże żwirowe:
Szybko wbiła i zagłębiła się w żwir by po chwili zatrzymać się i ustabilizować. Bez zmiany swej pozycji utrzymywała naprężenie łańcucha kotwicznego z siłą 200 kg . Zwiększenie naprężenie liny kotwicznej do wielkości 300 kg, nie spowodowało zerwania się kotwicy .

Podłoże gliniaste
Wbiła się błyskawicznie bez oporu, szybko naprężając łańcuch kotwiczny i zatrzymując jednostkę w miejscu z odczytaną silą na siłowniku , około 500 kg .
Przy wzroście oporu na łańcuchu kotwicznym do wielkości 600 – 700 kg, kotwica zagłębiała się i powoli przesuwała lecz nie następowało zerwanie kotwiczenia.

piach
Dość szybko zagłębiała się w dno , kilkakrotnie następowało zrywanie zaczepienia o dno przy obciążeniu na łańcuchu 450 kg, aż do momentu prawidłowego uchwycenia pługu z siłą 600 kg ,już bez wyraźnego objawu wleczenia kotwicy.

błoto
CQR dla błota to złe rozwiązanie. Szybko zaczepiła się o dno do uzyskanego naprężenia 250 kg i natychmiast zerwała ponownie zagłębiając się w dno. Kotwica była wleczona przez jednostkę ze zrywami co kilka sekund, maksymalnie naprężyła łańcuch z siłą 345 kg

DANFORTHdanforth

Waga 11,3 kg tzw. kotwica składana . Opatentowana w 1939 przez Richarda Danforth’a i Bobie Ogg popularnie zwana kotwicą angielską .

Dostępne wielkości: 3,5 ; 5 ; 9 ; 14 ; 16 ; 25 ; 43 ; 70 ; 100 kg

TEST

Podłoże żwirowe
Szybko zagnieździła się w dnie osiągając naprężenie na łańcuchu kotwicznym 120 kg . Lecz po osiągnięciu tej siły kotwica zaczęła się wlec po dnie dając obciążenie na łańcuchu rzędu  50 kg. Nie uzyskano pełnego zakotwiczenia.

Podłoże gliniaste
Początkowo miała trudność z wbiciem się w glinę; naprężając łańcuch tylko z siła 50 kg . W momencie, gdy ostroga łopaty kotwicy uchwyciła gliniaste dno, nastąpiło szybkie zagłębienie się i zakotwiczenie. Osiągnięto obciążenia na łańcuchu 450- 510 kg.

piasek
Zagłębiła się stosunkowo szybko osiągając obciążenie do 600 kg bez utraty zakotwiczenia.

błoto
Dla takiego typu dna projektowano ten sprzęt. Szybko zagnieździła się i trzymała przy obciążeniu na łańcuchu rzędu 450 kg . Przy wyższych obciążeniach , zaczynała się wlec po dnie lecz nie zrywała aż do momentu pewnego trzymania.

DELTAdelta

Waga 16 kg . To najmłodsza konstrukcja z 1990 r. Wyglądem przypomina CQR lecz nie posiada zawiasu pomiędzy goleniem a pługiem.

Dostępne wielkości: 4 ; 6 ; 10 ; 16 ; 20 ; 25 ; 40 ; 50 ; 63 kg

TEST

Podłoże żwirowe
Szybko zagłębiła się w podłoże i naprężyła łańcuch kotwiczny przy wskazaniu siłownika 209 kg . Zagłębiona miała tendencje do wleczenia, pomimo tego wyraźnie przekroczyła przyjęte teoretyczne obciążenie 100-150 kg. Nie nastąpiło zjawisko wykotwiczenie.

Podłoże gliniaste
Podobnie jak CQR, zagłębiła się dając szybkie zakotwiczenie i uciąg wstępny w wysokości ok. 500 kg, na siłowniku. Przy powiększeniu obciążenia na łańcuchu do 654 kg, powoli zaczęła się wlec do momentu zagnieżdżenia. Brak objawów wykotwiczenia.

piasek
Delta szybko zagnieździła się w dnie i naprężając łańcuch siłą ponad 600 kg trzymając pewnie jednostkę na kotwicy.

błoto
Pług kotwicy szybko zagnieździł się w mulistym dnie i dał obciążenie na łańcuchu
około 350 kg . Przy przekroczeniu siły 450 kg, nastąpiło „pługowanie” dna.

PODSUMOWANIE

CLAW
Kotwica słaba

Za stosunkowo niską cenę

Łatwa w obsłudze i mocowaniu do łodzi

Przeznaczona do krótkotrwałego kotwiczenia w niezbyt gęstym dnie

CQR
Przewyższa wszystkie inne typy

Stosunkowo droga

Dobrze trzyma w każdym typie dna

DANFORTH

Najlepsze rozwiązanie jeśli chodzi o cenę i jakość

Słabo sprawuje się na podłożu żwirowym i gliniastym, doskonale sprawdza się w dnie piaszczystym, dorównuje tu innym kotwicom o większej wadze.

Dobra w dnie mulistym

Wada ruchome elementy stwarzające realne niebezpieczeństwo dla kończyn żeglarza.

DELTA
Doskonała na dnie piaszczystym.

Konkurencyjna w stosunku do Danfortha na dnie mulistym.

Stanowi konkurencje dla CQR na dnie gliniastym.

W stosunku do CQL korzystniejsza, bo nie ma części ruchomych.

Dodatkowo poza testami warto wspomnieć o popularnej kotwicy DRAPAKdrapak

Dostępne wielkości: 1,5 ; 2,5 ; 3,2 ; 4 ; 6 ; 8 ; 10 ; 12 ; 15 kg

Jej główną zaleta jest łatwość przechowywania w stanie złożonym . Idealnie sprawuje się jako kotwica dodatkowa.

Copyright © 2012-2019. All Rights Reserved.